Pinball's Hall of Fame

...

2008-09-23T07:54:00.001-07:00

Geen.
Enkele.
Normale.
Is.
Erbij.

Net een les GV(Geestelijke Vorming) achter de rug, en nu een half uur later zit ik hier achter de computer om mn gedachtes van me af te schrijven.
De afgelopen 4 uur gingen over het optreden van een sergeant ala groepscommandant.
Waar ga je rekening mee houden?
“Veiligheid” alom natuurlijk..
Hoe ga je die dan creeren?
Allemaal “uhm”hoofdjes..
Betere vraag kán je veiligheid creeren?
Ja, door oefenen oefenen oefenen..
Is dat dan veiligheid? Reageren op een oefenvijand in het bos, of de trainingen voor een uitzending, of zijn ook deze maar een deel van hetgeen dat kan gebeuren?

Waar ben je bang voor? Is de vraag aan mij..
- Het verlies van manschappen, ookal is het een halve.
En jou thuissituatie?
- hoe bedoelt u?
Wat vind je moeder en je vriendin ervan?
- zucht,..
Is een beetje logisch natuurlijk,..
Wij kiezen hiervoor, als je thuis zegt dat je uitziet naar je uitzending of het nou de eerste is of de zesde verklaren ze je veelal voor absoluut gek.

We kijken een filmpje van een kwartier over een TIC, Troops In Contact.
De vraag die daarop komt is wie zou wát hiervan thuis laten zien?
(Niemand doet iets iedereen zit in zichzelf te denken).
Zonder antwoord, Gek toch dat je erover nadenkt wat je wel of niet tegen jou eigen moeder of vriendin zegt,…Open en Eerlijk was toch het credo?
Ja maar zo simpel is het niet,..
Doen we dat ter bescherming of iets anders,..
De mensen thuis begrijpen vaak niet waar we mee bezig zijn, en als je ze deze beelden laat zien gaan ze er vanuit dat het altijd zo is en zien ze de context niet, de aanloop de gebeurtenissen de afloop en de afhandeling.
Hoe kan je je dan thuis uitten?
Lastigere je kan je wel uitte maar er is gewoon een deel “defensie” die mensen die er niet in zitten niet begrijpen.

Ik hou van lin, echt..
Maar er is en er zullen dingen zijn die ik eens niet met haar kán bespreken omdat ze zich er dan geen beeld of gevoel bij kan denken.
En dat voelt gek, God wil me hier hebben daar ben ik zeker van keer op keer, maar dat ik dan in situatie zal komen dat ik iets niet kan delen met mn vrouw zal een zeer lastige hobbel worden.
Er zijn drie wijze van reageren F.F.F.:(Freese, Flee, Fight)
Freese: Het aan de grond genageld staan.
Flee: Vluchten voor de gebeurtenis.
Fight: Accepteren dat het gebeurt en er op reageren, vechten voor je leven.

En voor die laatste ben jij de sergeant van de groep, als alles faalt ben jij diegene die de groep weer in beweging schopt.

Weer een leuke om lang over na te denken, vraag is of je dat wel moet doen, want je weet het pas echt als je zelf in de situatie zit…

Liefs

Fire

Opleiding Genie..

2008-08-11T06:29:00.000-07:00

ola!

Is denk ik wel het langst dat ik ooit niet geblogt heb, ach ja is veel gebeurt in de tussentijd dus heb daarom ook wel weer aardig wat om over te schrijven.

Vandaag is mn eerste dag op mn VTO, gaat zwaar worden vrees ik,.. nou ja, eigenlijk kijk ik er met een glimlach op toe.. is gek maar het mezelf prikkelen om zelfmotivatie en discipline is echt iets wat ik eigenlijk best wel leuk vind.
En daarnaast kan je vieze kleren wassen.

oke, nou sinds februari, shit dat is langgggg geleden.
uhm, zeg maar alle andere bivakken in de INI-2, een groot aantal waren zwaarder dan diegene die hiervoor omschreven is.
Maar naar mate het leiderschapsniveau steeg werden de bivakken ook stuk voor stuk interresanter, en op het eind werd het een makkie.
Binnen slapen in een ingenomen woning, water zuiveren in een sloot.
Exfilteren tot de max, net als de eindoefening, giga gelopen en uiteindelijk met een nat pak de laatste kilometers terug naar de kazerne, en dan eindelijk de laatste keer die poort door.
Maar dit keer als "Sergeant", oke het is nog maar een titulaire functie maar het al wel een grote stap in de richting.

Eigenlijk zijn er twee grote dingen veranderd sinds die laatste blog.
1. ik heb weer een eigen huisje, een plekje voor mezelf en mn gedachten.
en
2. mn meisje, lin, ..zit ff te denken hoe ik dr zou kunnen omschrijven..
"tornado"?, "lief meisje"?, ..
ze is in ieder geval geweld(ad)ig en daar het om;)

Het is in ieder geval wel duidelijk waar dit heen gaat, de toekomst en die ziet er best rooskleurig uit.
Ik zit nog te broeden op een groot blog dus tot de volgende;)

Fire

Uithoudingsvermogen..

2008-02-28T01:44:00.000-08:00

Hey mensen, tis al weer een tijdje geleden dat ik mn laatste blog geschreven heb dus het werd weer tijd voor een nieuwe.

Ben nu officieel begonnen aan mn INI-2 opleiding, de opleiding daarin ik word opgeleid tot Sergeant en dus leidinggevende van een groep.

Moet zeggen dat het best apart is om in al je doen en laten rekening te moeten houden met duizend en 1 dingen, welke invloed je hebt op je groep, en hoeveel verantwoordelijkheid je er gratis bij krijgt...moet je ook dragen..

Dr zijn veel dingen die ik jullie wil vertellen, en een aantal van jullie weten er al wat.

Here's my story:

Bivak, ja ja daar gaan we weer.. dit keer echt met een glimlach op onze gezichten want de vooruitzichten waren goed! we zouden droog weer hebben en....Tenten!! droge tenten, giga droge tenten ...met verwarming! wat een luxe!

Geen poncho spannen, geen eten koken want dat wordt gewoon gebracht.

We hadden een aardig tempo met lopen, en eenmaal buiten de stad kregen we zelfs toestemming om te praten.

Ik praat wat met mn buddy over het afgelopen weekend en over de verwachtingen voor de komende week en weekend die we op bivak zouden verblijven.

Dit is onze eerste bivak in de INI-2 en de geruchten waren dat dit deel van de opleiding juist zwaarder zou worden,.. we lachen wat en op een gegeven moment zegt mn bud, als dit zwaar wordt zou ik niet weten hoe ze dat willen doen,.. tent eten verwarming, kom maar op.

Na de eerste 12 km hebben we een rustpauze van een kwartier, ik verwissel mn sokken en stop de oude onder mn jas over mn schouders.

Zo drogen ze en geeft het gelijk een zachtere bedding voor mijn rugtasbanden.

Heerlijk, schone sokken en ondertussen breekt ook het zonnetje door op deze prachtige donderdagochtend.

Ik besluit om ook mn parka uit te doen en verder te lopen in mn basic jack, bleek een goed besluit te zijn want al snel stond het zonnetje hoog boven onze hoofden en werden we lekker warm en zweterig..

Rond 14 uur kwamen we op de plaats van bestemming, de tenten stonden al en dat was een zeer welkom beeld, we moesten enkel de bedden en dergelijke inzetten en daarna was alles gereed voor gebruik...

Dit was het eerste 'slik' moment..

Er waren 6 bedden en 2 kachels voor de Alpha-groep, mijn groep...

Een snelle rekensom geeft dan dat er enkel genoeg is voor het kader,..onze sergeanten en wachtmeesters... K

ALPHA VERZAMELEN galmde over het terrein, ik kijk mn bud aan en glimlach terwijl ik zeg 'daar komt het' ..

Het was gelukkig niet zo erg als dat ik dacht, we moesten onze slaapzakken uitrollen in de tenten en gereed maken voor een tac.verplaatsing, waarschijnlijk een verkenning.

We kregen een ruime tijd mee, en al snel en dus ruim op tijd kon onze GO ons aanmelden voor gereed. We waren lichtbepakt en ondertussen had ook iedereen al wel door dat dit niet een standaard bivak zou gaan worden...

Ik word dan altijd zenuwachtig en probeer me op alle mogelijke manieren voor te bereiden op het onbekende, en met mij nog 12 anderen...

Bleek onnodig want ongeveer 3 uur later kwamen we terug van de verkenning en was alles nog zoals we het achter hadden gelaten.

Je wordt achterdochtig op dit soort momenten en voert tien keer de zelfde controle uit op je bepakking en materieel.

Etenstijd,..Het eten werd gebracht, en we vroegen ons logischerwijs af wat er vandaag op het menu zou staan..Aardappels met wortels en een pakje melk, klein puntje daarbij..alles was koud, echt koud..

S'avonds werden we in onze tent bij een geroepen voor de COVO, commandovoering van de bivak, hierin geven ze richtlijnen aan van de bivak en wordt het verhaal of senario van de bivak duidelijk.

Wij, alpha zijn afgesloten van de compagnie en moeten zo snel mogelijk door vijandelijk terrein terug zien te komen op de KMS, er is geen logistieke mogelijkheid meer om eten of goederen bij ons te krijgen, ook hiervoor moeten we zelf zorgen..

Het werd stil in de tent, dit is een serieus zware opdracht, de kazerne is meer dan 45 km hiervandaan... met nachtelijke verplaatsingen kom je een eind, maar ook een eind "vijandelijk gebied" in... tactisch verplaatsen gaat langzaam en stil en liefst ook nog eens ongezien..

Verschillende mensen keken de tent rond, iedereen was plannen of ideeen aant bedenken hoe we het best te werk konden gaan,...tot...

De Sergeant zei 'O, jullie worden ook gezocht en de beheerder van dit terrein heeft zojuist jullie positie doorgeven aan de Obi's (tegenstanders)..

De tent zakte bijna inelkaar van de zucht die werd voortgebracht,...

Dit werd geen bivak, dit werd een hel...sorry voor de woordkeuze...

Fim nam als eerste het woord en als GO mocht dat ook niet anders van hem verwacht worden, "alpha's, 10 min omgehangen voor aan de weg, START!"

Iedereen rende zo hard als ze konden naar de tent waar onze spullen lagen.

Alles ging in een flits, binnen een aantal momenten was die hele tent gestript van al onze spullen.
goed geoliede groep doet wonderen.

Terwijl ik zijn rugtas op mn bud's rug gooide stoven de eerste alweer de tent uit.

Wij hebben een vast patroon vanwaar we werken binnen de groep en dit zou de eerste keer zijn dat we de gemaakte afspraken en uitgewerkte ideeen konden toetsen aan de praktijk.

8 minuten later zat ik tegen de rug van mn bud aan, hij klemde zn c-7 onder zn arm.
"laatste man bij" zei ik zacht en tikte hem op zn schouder, ik hoorde het tikje doorgaan tot vooraan in de groep, waarop Fim de eerste twee het teken van voorwaarts gaf.
We moesten hier weg en snel, voor je weet draaien de auto's hier het terrein op en zitten we als ratten in de val... ik had mn gedachte nog niet half afgedacht of ik zag ik de verte al een licht opdoemen als van de koplampen van een auto die op hoge snelheid onze kant op kwam...SLIK

Ik tik op mn bud's schouder en zeg "voertuig achter" het verhaal gaat door de liggende mensen in de slootkant op dat open terrein als een lopend vuurtje.

Ik voelde de hand van mn bud om mn rugtasband grijpen en hij tilt me in 1 keer van de grond, dubbele looppas(voluit sprint) richting de overkant van de weg het bos in..

150 meter verder hoorde we het onmiskenbare geluid van een klap op een CBRN-tas,(geloof me dat geluid heeft ons al zo vaak gered dat je het gaat dromen) "iedereen dekken".

Zonder over na te denken of een goed plekje te vinden om te gaan liggen zie ik voor me tegelijk met mij 12 lichamen het hogere struikgewas en dorre bladerendek de grond in duiken...

En toen, Stilte....

zo stil dat we de auto van verre hoorde aankomen, ik draai al liggend mij hoofd naar rechts om in de richting van de auto te kunnen kijken..

De zoeklichten gingen door de bosjes naast de weg, het was donker en dat was onze enige dekking nu.. onze handen en gezichten waren niet gecamofleerd en over de "net niet netjes ingepakte" rugtassen hoef ik denk ik ook niks te zeggen.

Ik slik terwijl ik de lichtkolom mijn kant op zie komen, de wagen mindert vaart..

Achter me hoor 3 c-7's op R gaan, klaar om te vuren..

Ik zie mn bud achter een boom rechts van me liggen en zie hoe de lichtkolom over hem heen glijdt,..
En opeens, wij stonden er ook van te kijken schiet het licht uit en rijdt de wagen verder, nogsteeds zoekende langs de wegen.

Links van onze laatste rustplaats nabij de MAG was een open stuk dat omringt leek door bosjes, het was donker dus we deden ons best om onderscheid te maken tussen bosjes en doornstruiken.

We waren nu 20 minuten onderweg en hadden bekant 100 meter afgelegd..

Achter deze bosjes begonnen we direct met handelingen voor actie, je checkt je wapen en camofleert jezelf in elke mogelijke manier.

De helm die we altijd op hebben doen wij in zo'n geval af, om beter te kunnen bewegen plus dat de helm nogal afsteekt tegen een bosachtergrond waarin alles gehoekt is..
Helm af pet op, heerlijk moment.
We wisten dat dit pas het begin zou worden van een lange lange lange bivak..
Fim riep me bij zich en stelde mij aan om de route te gaan uitzetten en om samen met mn bud de voorste verkenners te zijn. Ik ging direct aan het werk terwijl de andere hun rugtassen correct inpakte en de verschillende onderdelen van de groep werden verdeeld, 15 minuten later ging we op weg, mn bud was al naar het eerste kruispunt gelopen en was daar in positie gaan liggen, terwijl ik samen met de groep aansloot. Daar in die bosrand verlieten we onze laatste veilige positie,...wisten wij veel..

De eerste kilometers gingen het makkelijkst, het bosterrein waar we waren kende we allemaal al op ons duimpje, dus we hoefde weinig omwegen te maken om uiteindelijk in de verte de A2 te horen. Ik keek achter me en zag Fim het teken "halt, lange stop" geven.
Ik geef het door aan mn bud uiverig voor me uit liep en telkens weer versteld stond van mn kaartlezen..
Na een km draaien we een dichter stuk bos in en neemt de groep 360 graden beveiliging in, de eerste paar minuten wordt er niet gesproken.
Eerst luisteren of we niet worden gevolgd.... bleek gelukkig niet zo te zijn.
Fim gaf Do opdracht om de compagnie op te roepen en onze status door te geven.
Do klikte de radio aan, de klik verbrak een stilte van een paar uur en klonk daardoor als een donderslag bij heldere hemel..
Als eerst hoorde we nog net een half bericht van de B-gp dat ze vast zaten op een locatie die later bleek niet ver bij ons weg lag, een uur later hoorde we de C-gp zich melden met ongeveer de zelfde melding als ons.
Hier werd ons dus een hoop duidelijk, de B-gp lag ongeveer een 3 km oost van ons en de C-gp lag naast onze "deur" koosnaam voor de MAG..
Fim gaf mn bud en mij opdracht om C-gp te zoeken, we kregen er een half uur voor.
De rest van de groep mocht gaan "inliggen" ander woord voor slapen onder de sterrenhemel.
We hingen onze spullen af en gingen lichtbepakt verder. Het coordinaat waar C-gp hoorde te liggen lag hemelsbreed 200m bij ons vandaan, al met al deden we er een kwartier over... maar daar ergens in de bossen nabij Eindhoven rond 02:00 uur s'nachts maakte A-gp contact met C-gp, vrij snel werden de gegevens die beide groepen hadden verzameld uitgewisseld en spraken we samen het plan door over de verplaatsing terug naar Weert.
De groepen zou ver bij elkaar weg blijven dit om ontdekking te voorkomen.
Binnen het half uur waren we weer terug bij de groep en deelde we de info aan Fim mede.
We paste ons route iets aan en gingen ook nog ff liggen.
Ongeveer een half uur later werden we gewekt om verder te gaan, we hadden nog ongeveer 4 uur effectieve nacht om snel te verplaatsen en dan moesten we ook een plek hebben om te overdagen(overdag slaap je, s'nachts loop je).
Op de kaart had ik al wel een plek gezien die aan de eisen daarvoor voldeed maar toen we in de buurt van die plek kwamen reden er toch wel erg veel Obi's rond.. uiteindelijk vonden we achter een verlaten schuur een geschikte plek om veilig te slapen.
Gaande die dag ging het in en uit qua slapen, elke auto die te dichtbij kwam kon een potentiele Obi zijn..
Eindelijk werd het nacht, tijd om verder te gaan.
Deze nacht zouden we een groot deel door open terrein moeten en dus zal dat op een hoog tempo moeten, rennen door het open veld en toch veiligheid hoog houden is moeilijk en zwaar.
Hierbij deden zich dan ook de eerste kwalen qua honger en stress zich voor.
Die avond hebben we meer dan de helft van de afstand kunnen lopen, echt ongelovelijk. Weinig pauze's en een hoog tempo en vooral een keiharde samenwerking gaven ons de snelheid die we nodig hadden.
Ongeveer een 6 km voor ons volgende slaapplek hoorde we het onmiskenbare piepje aan de radio dat we werden gehailed. opgeroepen.
Fim liet halt houden en luisterde het bericht uit en meldde zich daarna met de vercijferde coordinaten van onze locatie.
Het was de Adjudant met een update voor de afgesloten troepen, kwam er kaal op neer dat de kant waarvan wij naderde Weert niet veilig was en dat we aangeraden werden om een omtrekkende beweging te maken om zo veilig aan te kunnen komen.
Ik schreef mee terwijl de vercijferde coordinaten van de B-/C-gp door de lucht gingen. en rekende hun positie uit en gaf dit aan bij Fim, die vervolgens met grote ogen naar mn kaart zat te kijken... we lagen voor en niet zo'n beetje ook...
grof weg 12 km achter ons lagen de B-/C-gp naast elkaar, ze hadden elkaar gevonden en waren samen verder opgetrokken. De plek die wij de vorige avond niet gebruikte omdat er te veel Obi's waren hadden zij overvallen en ingenomen met alle voedsel en rantsoenen erbij.
Een gesprek over die keuze zou die nacht binnen onze groep de nodige vragen doen rijsen, is dat wel verstandig tegen een macht die je niet kent en waarvan we niet weten hoe snel hij herstelt...
Die ochtend echter kwam daar het antwoord al op..., het ingenomen terreindeel werd met veel geweld overmeesterd en de groepen werden uit een geslagen, het bericht dat wij kregen was vrij vertaald dat de beide groepen weer op weg waren naar Weert...(overdag,..ook stom)
Die nacht zouden wij de laatste sprong maken door het landschap en morgenochtend een poging doen Weert binnen te gaan...
De kou en de honger begon zn tol te eisen onder de alpha's en het tempo was dan ook niet hoog, iedereen die iets eetbaars bij zich had verzamelde het en er werd gerouleerd met de zware onderdelen van de MAG en radio.
De 8 km over de Budelerbergen werden er 8 om mee te tellen in je levensjaren....maar dan toch... om 04:30 uur was daar in zicht....Weert
Ongeveer een 500 meter voor het bord "welkom in Weert" lagen wij,..
Wij alpha en ja ik was trots, we waren uit handen gebleven van de Obi's en hadden een noemenswaardige afstand afgelegd binnen een nog veel strakkere tijd.
die ochtend na een aantal uurtjes slaap meldde de A-gp zich via de radio aan de Adjudant.
Zijn stem zei ons als groep genoeg, hij was tevreden.
We moesten blijven wachten op aansluiting van de B-gp en de C-gp die ongeveer 5 km achter ons lagen, en dus de hele nacht hadden doorgelopen.
Om 09:00 uur liepen we de poort van de KMS binnen en daar mochten we eindelijk onze spullen afhangen, alles schoonmaken, alle spullen van het kader reinigen, en tenslotte na inspectie gingen de kranen open.....DOUCHEN....zucht
Het warme water deed iedereen goed en de maaltijd s'avonds ging er met grote happen tegelijk in,...

Tis nu een aantal weken terug dat dit voorviel, maar speodig volgt het vervolg op het leven van een alpha;)

Tot horens en lezens

Jullie Fire

Een dag in het veld..

2008-01-12T17:36:00.000-08:00

Tis 4 uur s'nachts als ik in mijn schutterputje nadenk over een nieuw onderwerp voor mijn blog, ik en mijn buddy hebben wachtdienst en vullen de tijd naast het in de gaten houden van de omgeving met een aantal goede gesprekken over geloof.
Ik denk terug aan de vorige middag, toen we onze eerste "contact-drill" kregen het tijgeren over de tankbaan had velen in het peleton waaronder mij vrijwel volledig uitgeput.
Nu dat ik hier in mijn put stond voelde ik nog de pijn in mijn benen en onderrug, ik probeer mn harnas iets anders over mijn schouders te laten lopen maar hoe ik ook draai en trek de spieren in mijn schouders protesteren hevig.
De laatste twee dagen hebben we niks anders gedaan dan volaan trainen en aanvallen afweren.
Slaap is iets wat ons ontnomen wordt en dat was vandaag goed te merken binnen de groep, kleine punten werden groot opgeblazen en iedereen had nogal lange tenen.
Desalniettemin was onze sergeant tevreden over onze prestaties van de afgelopen dagen, een aardig compliment komende van hem.

Ik kijk vooruit en neem mijn sector goed in me op, de laatste 2 uur was er weinig gebeurt, daarvoor werden we ongeveer om het uur aangevallen en moesten we groot alarm slaan, zodat het hele peleton uit zijn/haar slaapzak moesten kruipen en zich richting hun schutterputten moest snellen..
De gebroken nachten doen iets geks met je, je slaapt wel maar rust niet, alles gaat aan 1 stuk door, en rust is dan een zegen,... beetje jammer dat juist dat je ontnomen wordt... ik glimlach bij deze gedachte.."alles heeft een reden hier"
Ik hoor voetstappen achter me, en een takje breekt onder de druk van een voetstap, nog voor ik me volledig heb omgedraait ligt mijn bud al geheel klaar om volaan in de aanval te gaan mocht dit een indringer zijn.
In het weinige licht van de net begonnen zonsopgang onderscheiden we de contouren van onze wachtmeester, waarschijnlijk om de linie te checken (de wachtpost van de Bravo groep was al een keer aangetroffen met twee slapende soldaten, sindsdien wordt er keihard opgetreden tegen dat soort klungelfouten).
De wachtmeester begint een gesprek aan te knoppen op fluisterniveau, we antwoorden en praten even met hem terwijl we onze lijn in de gaten houden.
Tenslotte vroeg de wachtmeester of we goed geslapen hadden waarop mijn bud antwoord:"Slaap?.. en een zachte gniffel is hoorbaar"
"Mooi" zegt de wachtmeester..
Nog voor mijn bud er erg in heeft rolt er een metalen buis in zijn deel van de put, het geluid van een hard object dat op de grond valt doet bij hem en mij de adrealine stromen als de Amazone-rivier.
Het gas spuit uit de buis en binnen een aantal seconde is onze hele put blank van het gas, ik hoor kuchen terwijl ik mijn adem in hou en mijn helm afzet. Aan de andere kant van mijn put hoor ik een helm op de grond vallen en het geluid van een CBRN-tas die open wordt getrokken, zelf doe ik het zelfde en grijp mijn masker en zet hem op waarna ik diep adem haal...
Het prikken in mn ogen en het brandende gevoel in mn nek geeft bij mij aan dat dit traangas is zoals we hebben geleerd. 2 seconde nadat ik weer goed kan zien zie ik mn bud ook staan met masker en helm op...we staan nog en hebben deze K actie van het kader ook weer overleeft...
Na een kwartier komt onze sergeant langslopen en zegt "Einde gas"
Ik kijk naar mn bud en geef hem een knik, hij begrijpt en beantwoordt door zijn masker voor een klein deel los te trekken van zijn gezicht waardoor hij pure buitenlucht ademt, het is veilig en hij geeft me het teken voor het alles OK..
Terwijl we de wachtermeester voor vanalles uitmaken tussen beide valt me opeens iets op,..
ik zie kleur!..eindelijk de laatste dag breekt aan..
Op de kazerne hing een planning voor de bivak en officieel zou het duren tot donderdag, dus dit zou onze laatste dag in het veld zijn. Ik vind het geweldig om op bivak te zijn, maar een nacht goed slapen op een bed met een laken geloof me is echt een God gegeven zegen op dit soort momenten.
De zon komt langzaam op, en nog net voordat we worden afgelost zie ik een schitterend plaatje voor me ontvouwen, het zonlicht breekt op de takken van de bomen voor ons in het veld en de dauwdruppels in het veld worden helderwit..
Dit beeld van roze aan de hemel en een wit veld voor je gaf me een apart gevoel, zoiets als dat God ook hier juist bij me was en genoot van hoe we hier met elkaar trainde voor een veiligere wereld.
Om 5 uur kwamen Broeks en Haanstra ons aflossen in de put naast de onze, we maken nog een aantal geintjes over de gebeurtenissen van de afgelopen nacht maar al snel liggen we in onze slaapzakken en zijn we nagenoeg direct vertrokken naar dromenland...
Lang zou het echter niet duren, tenminste het voelde niet als giga lang...
binnen een uur zaten we alweer in onze put,..groot alarm en we zochten binnen onze sectoren de horizon af naar de vijand..en die kwam, we opende het vuur (losse flodders) en de vijand trok zich terug. Terwijl het hele peleton daar in de putten stond, ik in mn ondergoed(best fris) begon de Bravo groep met het verdelen van de voedselpakketten, dit is een pakket waarmee we de rest van de dag moesten doen.
Ik maakte het meteen op en maakte voor mij en mijn bud een heerlijk ontbijt van macaroni en een soort AA-drank en als toetje een heerlijke kom warme boulijon(of hoe je dat ook schrijft).
Om 8 uur klonk het bekende fluitsignaal van de sergeant en iedereen haaste zich richting de sergeant, daar volgde de orders voor de ochtend..
Alles opruimen voor 10 uur,..slik
Serieus dat is 21 putten van 70 cm bij 2 meter die afgespit zijn tot een diepte van ongeveer 1.60 meter dichtgooien, afcamofleren en het complete kampement van het kader afbreken en daarnaast ook de volledige communicatiemiddelen verzamelen en opbergen in de aanhangwagens.
Alpha, mijn groep was op tijd klaar, ruim zelfs.. iedereen die klaar was ging andere helpen..
Echter de Charlie groep was verre van klaar dus daar zijn we met zn allen gaan helpen, maar het mocht niet meer baten, de tijd verstreek ... en de gevolgen zou groot zijn bleek later..
Alle spullen die niet inde aanhangwagen zaten voor 10 uur moesten maar meegenomen worden..
Als wij niet genoeg gemotiveerd waren om een tijd te halen, waren we blijkbaar sterk genoeg om alle extra spullen ook mee te sjouwen.
De 5 km van het terrein af waren zwaar, helemaal onnodig omdat we ook nogeens extra belast werden door alle goederen die we extra moesten meedraaien.
De banden van de tas van een slaapzakhoes sneden in mijn hand en de jerrycan in mijn andere hand gaf ook niet echt een prettige sensatie af...
Eenmaal op de RV(verzamelplek) aangekomen mochten we de spullen afhangen en weer opstellen in groepen.
Tot dusver ging het zoals op alle andere bivakken, elk moment zouden nu de vrachtwagens om de hoek heen komen denderen en ons verplaatsen naar de kazerne....dus niet
De sergeant sprak ons als groep eerst aan, de 32 km terug naar de kazerne moest lopend afgelegd worden en daarvoor hadden we precies 5 uur de tijd...
Veel van de mensen uit de andere groep kreunde alleen al bij het idee, wij zouden ook wel willen..maar we stonden in de eerste rust en dan hou je gewoon je kop dicht..
Al snel werden we op pad gestuurd, met rugtas om dus lichtbepakt, de tas weegt maar 35 kilo en dat is een groot verschil als je bedenkt dat we de laatste 5 km met bijna 70 kilo aan troep om ons lijf heen hebben moeten verplaatsen.
Al met al kwamen mijn bud en ik rond 5 uur aan op de kazerne, omgerekend waren we ongeveer 4,5 uur onderweg geweest, zelf stonden we ook te kijken van die tijd, we hadden stevig doorgelopen maar dit hadden we niet verwacht.

Na het eten op de kazerne dat trouwens heerlijk smaakte gingen we aan het onderhoud beginnen "Eerst je Wapen dan je Uitrusting, en pas daarna Jezelf"
Rond een uur of 9 werden we geinspecteerd en mocht mijn kamer "eigen" dinge doen.
De hele kamer, maakte zich klaar voor het "bastion" een cafe voor de leerlingen op de kazerne.
1 patat met, broodje kroket, broodje hamburger, en een frikandel speciaal!..ja heerlijk toch.
Het leven van een "spijkerbroek" of burger is nog best luxe als ik soms rondkijk in de weekenden,..
Rond een uur of half elf lopen we allemaal weer terug naar het gebouw waar onze kamer in is, aan de overkant van de gang horen we nog een sergeant schreeuwen bij de zoveelste her-inspectie van die kamer, zelf lopen we strak langs de kamer en gaan onze kamer op.
Meeste jongens vielen vrijwel direct in slaap, anderen waaronder ik zelf pakte nog even mijn boek erbij en ging een aantal pagina's lezen, ff tot rust komen...

Morgen zou weer vroeg beginnen 5:45 uur piepiep,..
Ach ja, ik geniet met volle teugen en kijk vaak lachend terug op de gebeurtenissen!

We zullen zien wat de komende week zal brengen.

Spreek jullie later mensen,

Fire

"Een heel apart gevoel van binnen..."

2007-12-25T03:39:00.000-08:00

Ik vind mezelf zittende in de late kerstnachtdienst in lelystad, en wordt op een vreemde manier bepaald bij een gevoel dat zich plots nestelt in mn hoofd.
Ik knipper met mn ogen en kijk weer naar het podium waar het kerstspel zich afspeelt.
Een glimlach verschijnt op mn gezicht, en ik denk terug aan het feit dat ik nú vakantie heb en er eigenlijk best wel heel erg van geniet.

Zij die me kennen weten dat ik moeilijk stil kan zitten en al zeker tijdens een vakantie..
Sorry, ben nu eenmaal een bezig bijtje..

Het thema van de kerstdienst is "wie wil jij ontmoeten met kerst?"
In de christelijke gedachte wordt hiermee dan natuurlijk God bedoelt, maar ik denk ook zeker dat het voor mij een tijd is om mn familie weer te zien.
Het weg zijn van huis valt me niet heel zwaar, was toch al niet veel thuis.
Maar toch op een vreemde manier vind ik het heerlijk om na een week weer ff thuis te zijn, zelfs als dat betekent dat ik veelal het hele weekend aan het wassen ben, en ondertussen mn vader nog help in het gebouw.

Toch het is er, en waar het allemaal zo vandaan komt...geen idee..

Ik heb Rust,...

Rust in mn hoofd, en niet onbelangrijk Rust in mn lijf...

We gaan een tijd tegemoet waar in we vrienden en familie weer zien en veel lol kunnen maken samen, en dat allemaal omdat Jezus zoveel jaar geleden voor ons is gekomen.(Coole Gozer)

Iedereen ook vanuit deze plek prettige feestdagen en alvast een geweldig 2008!

Spreek jullie later!

Fire

Mijn eerste Saluut

2007-12-08T05:13:00.000-08:00

Hey mensen,

Sorry was ff een tijdje stil hier...
De laatste paar weken zijn voorbij gevlogen, ondertussen zit ik in mn 6de week van mn AMO of INI-1.
En ondanks dat er delen best zwaar zijn heb ik echt de tijd van mn leven, en ik kan ook best begrijpen dat er mensen zijn die me voor gek verklaren als je uitlegd hoe een gemiddelde dag er uit ziet.

Het ritme daar is ongeveer het zelfde als die ik al had voordat ik in dienst ging, we beginnen rond 06:30 en rond 22:30 is het einde dienst, dus qua slaap pak ik nu ongeveer net zoveel;)
Alleen doen we hier íets meer aan fysieke aspecten dan dat ik dat deed op mn werk.

Sinds mn eerste dag ben ik in een camo-pak gewezen en sindsdien heb ik al veel geleerd over de rangen en standen binnen defensie en veel kunnen nadenken over de hoe en de wat van die structuren, en op 1 ding ben ik nu al heel zeker.. dat hebben we nodig om van elkaar op aan te kunnen.
De exercisielessen zijn ook vet, mooi rechtop lopen met een peleton is best indrukwekkend als je het voor het eerst zelf doet.
Mijn eerste dag KMS was er 1 met een nasmaak, voor diegene die het nog niet wisten mijn opa was de woensdag ervoor overleden en hij zou die maandag begraven worden op Texel.
Na het er veel over gehad te hebben met mn oma en mn broertje kan ik tot het besluit om niet aanwezig te zijn op de begravenis ook omdat ik geloof dat mijn opa wetende dat het mn eerste dag binnen defensie zou zijn me weg zou schoppen als ik er wel zou verschijnen.
Nu 5 weken later ben ik soldaat der derde klasse en ben ik voornemens om af te reizen naar Texel om daar mijn opa mijn eerste militaire saluut te geven.
Ik weet dat het een teken is en dat het vaak ook gezegd kan worden in woorden, maar mijn opa is voor mij van onbeschrijfelijke waarde geweest in mijn leven en nogsteeds..
Dit is mijn teken aan hem om dankuwel te zeggen voor alle mooie momenten die we samen hebben gehad, en vooral om de momenten waar we heel hard om hebben kunnen lachen.

Ik zat net achter de computer en heb net mn huiswerk af, en bedacht me opeens dat ik hier al in geen 6 weken meer iets geschreven heb over mijn leven en mijn gedachtes, werd er ook in een aantal mails nog een paar keer opgewezen;)
Hoop dat dit voorlopig weer ff voldoende is, in ieder geval weer voor de komende week, volgend weekend ben ik waarschijnlijk weer ff thuis en zal ik proberen weer wat op te schrijven in dit grote digitale boekwerk...

Spreek jullie later mensen,

Fire

"Uitwaai"sessie...

2007-10-15T03:55:00.000-07:00

Heerlijk,..

Schoenen gepoetst, rugzak gevult en rijden maar.
Ik ben dit weekend weer ff op Texel geweest, en het weer bleek ook nog eens goed te zijn dus dit keer kon ik mn regenpak ingepakt houden..

Vanaf het moment dat je opstaat ervaar je al het gevoel van "ik ga naar huis"...
Het klaarmaken van je spullen om mee te nemen maakt dat je al een planning in je hoofd maakt voor de dag.
Dit keer ging ik niet alleen en dus moest ik eerst iemand oppikken voordat we de reis verder konden zetten naar Texel. Iedereen kent me als een sociaal iemand die graag mensen om zich heen heeft, maar juist op dit soort dagen en dingen ben ik liever alleen, het feit dat ik dus iemand meenam was voor mij ook zeker ff wennen, maar daardoor niet minder gezellig.
Dit is waarschijnlijk de laatste keer dat ik het eiland bezoek voor ik aan de KMS begin en daarom ook dat ik er vooral kwam om voor mezelf weer ff een rustmoment te pakken en alle gedachtes weer ff lekker van me af te laten waaien.

Toen we Den Helder inreden kwamen we achter iemand met minder haast te rijden en al snel concludeerde ik dat we deze boot zouden missen, maar het leuke is dan weer dat ik me dr totaal niet druk om hoef te maken. Het is mn rustdag en ik hoef dus nergens op tijd te zijn, ik bepaal het vandaag helemaal zelf..
Na het kopen van het kaartje begint voor veel van mijn familie pas echt de "rust" het paar keer diep in ademen om die zeelucht weer lekker op te nemen..

Het ruikt als "thuis", het voelt veilig, alles is bekend,...

De wandelingen zijn voor ook een mogelijkheid om mn verstand op nul te zetten en gewoon alle gedachtes en zorgen de revue te laten passeren. En ja voor een groot deel van die vragen geld inderdaad dat alleen God me daar antwoord op kan geven, en dat ik open moet staan voor die antwoorden...dit zijn mijn momenten waarop ik me er voor openstel, in deze omgeving van bos en strand voel ik me veiliger dan waar ook..
De gedachtes gaan over in fantasie, aan ideeen voor een bivak met de jongens, het op elkaar aangewezen zijn..nog zo'n situatie waarin me geen zorgen hoef te maken over de vraag of diegene die naast me staat niet hard wegrent als het ff klote gaat..

"you just dont know a much good you've done.."
is een zin die me tot op de dag van vandaag bezig houdt, aan de ene kant weet ik namelijk dat ik op die momenten zelf "niks" doe maar dat dat juist hetgeen is wat God wil dat ik ben en wordt.
Sinds die "ene" nacht op FFH3 zijn er weer een hoop nieuwe dingen op mijn pad gekomen waarvan ik echt niet weet of ik er aan moet beginnen of dat ik ze moet doorgeven aan diegene waarvan ik denk dat ze het beter zouden kunnen. Voor sommige dingen geeft God je talent voor andere geeft Ie je problemen om je te trainen in nieuwe vaardigheden.
Ik hou van overzicht, en alles van de laatste tijd is ongeorganiseerd, last-minute, ad-hoc,..
En het is ... vreemd maar wel geweldig om dan te zien dat de jongens rondom je blijven staan en voor zich zelf alles georganiseerd op zetten, en ik enkel hoef te doen wat er van mij verwacht word en er op kán vertrouwen dat de rest echt wel goed komt.

De dingen die we mee maken beinvloeden voor een mega groot deel hoe je denkt in de toekomst en dat is ook niet meer dan logisch.
Als het maar niet gaat heersen over je denken, je kan met alle gebeurtenissen in je leven rekening houden maar dan kan ik je vast garanderen dat je voortaan geen leven meer zult leiden, maar het zult lijden...

Na een stukje lopen in de sluyftervallei komen we aan de westkant van het eiland aan bij het strand, de vloed zet net in en de zandbanken verdwijnen al licht.
Ik loop naar een waterplas die nog achter een zandbank afgesloten van de zee ligt en was er mn handen in,..
Straks zal deze plas weer opgenomen worden in de mega waterhoeveelheden van de noordzee, wie weet hoeveel mensen hierover heen gesprongen zijn, hoeveel honden er doorheen gerend hebben...
Ik zit op mn hurken aan de waterkant en kijk uit over het water, de golven in de branding, en verderop aan de horizon is het water niet meer dan een strakke blauwe lijn, zoveel kracht aan het begin en rust en kalmte na de branding, en hier ligt de plas die daar straks door de golven overspoelt en opgenomen zal worden in de rust..
Ik weet dat dat nogal een overtrokken manier is om naar de plas te kijken maar, ik kijk ff met andere ogen..

Misschien hoor ik wel het geweld van de golven in mn leven, maar zie ik ze niet omdat ze nog achter de zandbank liggen,.. en ik zie de rust nog niet..
Maar zo zal het water me overspoelen, en zal ik hoger komen, zo hoog dat ik over de bank heen kan kijken en de rust kan zien na de golven..
De Key is vertrouwen,...

Spreek jullies later weer,

Fire

Verbijsterd...

2007-10-09T00:50:00.000-07:00

Hehe, eindelijk daar ie weer...

In stilte greep ik mijn stuur strakker vast tijdens het luisteren naar de radio gister,...
Het werd al een week aangegeven dat het er aan zat te komen, hoopte dat niemand erop zou reageren...

Helaas..., bleek dat niet het geval..

Het was maandagavond tegen 21:30 uur en ik reed bij de sportschool weg, ik zette de radio aan.. en ja brulde schaamteloos met elk nummer mee...met name "lightning crashes" van Live.
De DJ kwam door de speakers en zei dat hij iemand aan de lijn had voor het spel, ik dacht nee he...

Helaas..., bleek dat wel het geval..

Het spel is,.. "hartenbrekers" van 538..
Twee personen bellen hun "geliefde" op en diegene die het op de "beste" of "hardste" manier uit maakt, maakt kans om een reis naar de VS te winnen...
Hoe laag kunnen we nog gaan mensen, ik weet dat het vaker gezegd wordt maar het beeld van sex, relaties, eigenbeeld of te wel het perfecte beeld qua lichaam wordt ons echt door de keel geduwd door de media..
Programma's om te testen hoe ver je mag gaan zonder vreemd te gaan,... undercover lover...
"We" kunnen er voor kiezen er niet naar te kijken, maar er zijn er zat die het wel doen,..

Sorry maar ik vind het echt mensonteerend, met name richting vrouwen die in elk spotje worden neergezet als "lustobjecten", geen wonder dat veel jongens daardoor problemen krijgen met pornografie.
Wat vrouwen denken kan ik niet zeggen maar volgens mij zakt hun eigenbeeld echt ver weg,.. hun lichaam is hun visitekaartje in deze wereld..

Sex onder jongeren is de normaalste zaak van de wereld, zelfs op kinderleeftijden,...

Soms denk ik weleens, "ben ik nou zo gek?"...er moet toch een beredenering aan ten grondslag liggen dat dit gebeurt in de wereld,.. als iemand deze weet, graag want ik weet m niet...
Vanmorgen zat ik te denken aan een avond die ik heb gehad iets van 3 jaar terug via de jeugdgroep waar ik toen bij zat.
Het ging over de manier waarop de duisternis in deze wereld stand krijgt en groeit, als ik naar nu en toen kijk zie ik al veel stappen die hij heeft gewonnen in deze wereld.
Het zijn vaak kleine stapjes, maar met elke stap gaan mensen verloren en worden levens verwoest,..
Nu heb je inderdaad alle lol van de wereld (letterlijk), maar hoe denk je dat je je over 30 jaar voelt.?
Het hele concept van liefde vervaagd en gaat langzamerhand over in fysieke lust.

Wat kan ik er tegen doen,.. waarschijnlijk niet veel, tenminste niet meer dan mijn mening geven want de rest is toch eigen keuzes en ook ik maak vaak de verkeerde.

Nog een klein tijdje en ik ben een jaar vrijgezel, opzich een mijlpaal, maar nu al hekel ik mezelf dat ik dat denk,.. het geeft voor mij eens te meer aan dat ik (vroeger) te veel hing op mn vriendin, en dat ik daaruit mijn gevoel moest halen.
Dit afgelopen jaar is wat dat betreft niet makkelijk geweest, en ik heb vaak gezegd dat ik pas na dat jaar van rust weer open zou staan voor een relatie, maar hoe dichterbij dat punt komt meer ik zoiets heb van laat me nog maar een jaar met rust..
Loopt ze hier ergens rond, mis ik haar steeds? Of staat ze gewoon steeds voor mn neus en ben ik gewoon te stomzinnig om het te zien,..
Sta ik ervoor open?
...ook ik word hierin beinvloed door vanalles om me heen, ik zie stelletjes, mensen die gelukkig zijn samen,.. in mn vriendengroep, op TV, op de sportschool, overal..
Waarom ik dan niet,...? en dat zijn juist net de gedachtes die ik niet wil..

En dan weer terug op het onderwerp waarmee ik begon,.. dan maken wij mensen er een spel van met prijzen voor diegene die een relatie op de beste of hardste manier kan beeindigen,...

Waarschijnlijk zit God boven echt te kijken,.. met zn armen over elkaar en diep zuchtend...

Hou liefde, als liefde.....

Spreek jullie later mensen,

Fire

2007-09-17T02:02:00.000-07:00

Ik liep in het Olympisch Stadion,..
Er was een concert aan de gang van Hillsong United, het stadion ging uit zn dak dat het niet had.
Ik liep tegen de richting van de banen in, herinneringen aan vroeger kwamen weer boven.
Het lopen van je trainingsrondjes op de baan,.. terwijl ik rond liep voelde ik de baan weer onder mn voeten,..
Ik stond midden in een stadion met 25.000 andere, maar ik was alleen..

Ik kreeg smsjes van mensen,.."hey ik zie jou!!", dat weinig zin opeens om te reageren, voelde best lekker om met Hillsong als achtergrondmuziek zo rond te wandelen,..
Zat over veel dingen gewoon lekker na te denken, vrienden van me, wat ze voor me betekende en waarom ik hier dan toch alleen rond liep,..

Heb na kunnen denken over mn toekomst, mede door een gesprek met een vriendin van me, over mn vroegere relaties,.. en over mijn toekomstige relaties..
Ik reageer misschien niet altijd zo, maar ik hou van duidelijke antwoorden, en vooral van directe opmerkingen,..die geven vaak weinig ruimte voor iets anders dan nadenken,..
Beelden die dan door mn hoofd schieten zijn soms best confronterend, maar vaak vind ik er ook wel rust in,...
Vaak denk ik te veel na,.. maar soms denk ik niet na,.. meestal voordat ik de verkeerde dingen zeg,...

Mijn toekomst word weer wat duidelijker, maar de leegtes die er nu nog zijn doen me nog steeds pijn, de plekken waar ik graag iemand zou zien,... mijn gedachtes zeggen dat ik die plekken niet op moet wíllen vullen, maar er op moet vertrouwen dat ze gevuld worden,...
Maar zo zit ik niet in elkaar,... ik ga dan juist twijfelen aan mezelf, ...
Sprak gister ook al het verlangen uit om 1 keer de goede man te zijn,...
Ja ik weet best dat ik een goeie ben, maar bij lange na nog niet de goede,..
Waarom denk ik na over mn vrienden, als ik ze nodig heb kan ik ze toch gewoon bellen?
Ja, maar waarom moet ik ze steeds bellen om in contact te komen,...

Ik ben bang, ja nogsteeds,.. laat mij lekker...

Tuurlijk wil ik nieuwe mensen leren kennen,..maar ben daarin ook nogsteeds onzeker, zijn dit echté vrienden of loop ik zo weer de pinarie in,...
Vinden ze mij aardig, of het feit dat ik vanalles voor ze kan regelen..

En toch loop ik hier alleen op de baan,..

Eenzaam, ja af en toe wel,.. en dan niet zeggen "ja maar God is toch bij je"... zucht ja duh.. maar eenzaam als in ik sta hier alleen,.. nu midden in de wereld,...
Ik weet het gewoon niet,... alle gedachtes...alles... ik kan er lang en kort over denken maar ik weet het gewoon niet,..

Spreek jullie's later;)

Fire

"Moe gestreden"...

2007-09-10T01:32:00.000-07:00

Hey mensen,

Ff een post die niet nu specifiek op mijn leven invloed heeft, maar dat blijkbaar wel bij een heleboel mensen in mijn omgeving nu hun leven is,..

Het moe gestreden zijn,..

Klap op klap op klap op klap op klap op klap, te kort ademmoment en klap op klap op klap...
Diegene die het nu mee maakt of voor diegene die dit herkennen weten ook precies wat ik er mee bedoel, het feit dat het lijkt als je nooit rust hebt, altijd maar strak moet staan voor de volgende klap..
Denk je net dat het goed gaat...... KLAP.....
Het gemak waarmee veel mensen om je heen hun leven leiden maakt het nou niet echt makkelijker,... waarom hebben hun het zo makkelijk en moet ik keer op keer strijden voor elke centimeter die mn leven lang is??
Een vraag die vaak door mijn gedachte ging is: "Waar is God,... waarom helpt Ie me niet?"...
"Een leven met Hem zou toch juist vrij moeten zijn,..en vol zegening?"
Als je er met mensen over praat die het niet begrijpen hoor je vaak de dooddoener "je leven is zo moeiljk als je het zelf maakt.." Zucht...
Het enige waar je op hoop of waar je ff naar verlangd is rust, ff niet strijden,.. gewoon ff een weekje of een dag niet... dat niet alles wat je aanraakt uit elkaar valt als opgestapelde confetie...

Er zijn velen, echt heel veel mensen die hiermee rond lopen, ik spreek er hier en daar wel eens een paar... en juist het feit dat je elkaar kunt bemoedigen of enkel gewoon stomweg kan luisteren maakt al een wereld van verschil voor mensen...ook voor mij.

Deze mensen waarvan ik het weet hebben ook iets aparts, iets wat denk ik niet echt uit te leggen valt, maar waarin ze in een grote mate al "volwassen" zijn, maar nog in hun jeugd leven, en de wereld dus nog aan honderdtwintigduizend kanten aan ze/me trekt...
Iedereen hier weet ook dat ik discovery channel gek ben, hebben soms wel interesante onderwerpen, zo ook 1 die bij mij is blijven hangen..
En al ging het totaal niet over gevoel of over het leven,.. het paste toch precies in dit hele verhaal..

"..een diamant wordt gevormd onder constante druk, eeuwen lang... onafgebroken"

Vanuit alle drek onder de korst, aardelaag.. worden diamanten gevormd,.. wetenschappers weten niet het precieze proces van het ontstaan omdat ze nog nooit 1 hebben zien ontstaan;).
"Ergens" is er een steentje of zandkorrel die zich in zo'n positie bevind dat ie onder constante druk komt te staan, eeuwen lang,...zonder onderbreken.
Veel mensen denken dat die druk altijd gegeven wordt door rotsen of gesteente, nope.. meestal is het juist een vloeistof die de druk verzorgt, is ook wel logisch...anders krijg je geen alles omringende druk, maar een puntlast,...(sorry bouwkundig..) ,. uiteindelijk zal de vloeistof verdwijnen en de plaats zal worden ingenomen door gesteente of bijvoorbeeld magma omdat die over langere tijd de positie van de diamant kunnen vasthouden,..
Mocht het gebeuren dat de druk wegvalt of dat er een plotselinge schrok door de diamant heen gaat, dan zal ie breken of dof worden, ( de minerale zullen verschuiven waardoor het licht defuus wordt opgebroken).

De mens met al haar technologie probeert al decennia diamanten na te maken, zonder het succes om er ook maar 1 te maken welke zo prefect is als een natuurdiamant.

Waarom dit stukje "wetenschappelijk"?
Ik denk dat het juist heel erg goed te betrekken is op de levens van de mensen die hiermee lopen,..
Ze lopen met een druk rond die van elke kant kan komen en komt, en al lijken sommige gebeurtenissen een schrok waar een diamant dof of van zal breken dat is geen zins het geval, naast dat ik deze mensen "bewonder" voor hun "volwassenheid", is ook hun vermogen voor het opvangen van de klappen niks anders dan een gave.(al zal het soms als een vloek aanvoelen..)
En ook al worden sommige er soms bijna gek van, ze gaan door... door... en door... stap voor stap...
En als ze dan uiteindelijk op hun plek gebracht zullen worden door Pa, dan zijn ze om weer in wereldse termen te praten,

"..zo hard als kloten in koud water..."

De beschrijving voor een diamant kent elke vrouw al bij haar geboorte, bij een man begint het begrip pas als ie een prijskaartje ziet(slik)..

-Helder,
-Transparant,
-Focussend,(veel diamanten hebben een prismatisch effect op lichtval)
-Sterk,
-Voorbeeld,
-en vooral, Onbreekbaar(door wat ze al hebben meegemaakt in hun leven)

oe, en ff slijmen bij Pa,.. een knap staaltje werk, dat zijn het ook nog eens;)

Veel denkplezier, en tot volgende week mensen.

Knuffels en groeten(kroekel)

Fire

tja,.. en dan...

2007-09-03T01:22:00.000-07:00

Gek,.. ik denk al een paar weken na over een nieuw iets om over te schrijven..
Ik kom verschillende nieuwe invalshoeken voor situaties tegen, en kom mezelf daarin ook nog wel vaak tegen.
Het aparte is dat ik bij elk ding er wel overnadenk maar niet in de zin als in mijn vorige posts,..

Er is meer,...
Ik voel me alsof ik op een kruispunt sta, en ja dat voelt wel ff gek..
In het laatste half jaar heb ik veel nieuwe mensen leren kennen, en veel oude vrienden nog beter leren kennen.
Ze hebben me geholpen samen met mijn familie en bovenal natuurlijk God om weer enigszins mezelf terug te krijgen, ik voel me goed..(en ik hoef daar in niet meer bevetsigd te worden;) )
Het meest aparte vind ik nog wel de gedachtes die ik had ten aanzien van mijn verleden, iets wat ik met ongelovelijk veel moeite heb los moeten laten,..
Ik was boos en vond dat mijn goed recht,..
Maar ja, boos zijn helpt niemand, en in mijn geval heeft het juist geresulteerd in een dijk met een muur erop inclusief een dak rondom mijn gevoel.
Ik hoef hier niemand uit te leggen dat dat betekent dat je mensen niet meer toelaat om dichtbij te komen.
En ook al lijkt dat logisch,...dat is het niet... het echter wel menselijk...
Las laatst een tekst in de bijbel,.. Spr 15:13 (zoek maar op als je benieuwd bent)
Komt aardig overeen met een gedachte die ik laatst had over de tekst van "mijn vlees is sterk en mijn geest is zwak"
En bijbel geeft vaak aan dat we onze geest sterker moeten maken en hem ook sterk moeten houden,...echter er staat nergens dat als je geest sterker wordt dat dan je vlees zwakker wordt...

Ik maak weer nieuwe vrienden en dat geeft aan mij ook aan dat ik weer op de goede weg zit, ik vertrouw mensen weer, en nog aparter vind ik het dat ik vertel...alles..

Nog ff en er begint weer een nieuwe periode in mijn leventje, een periode waar ik erg naar uit zie en waarin ik een hoop wil en zal leren.
Zoals ik net al schreef ik voel me als op een kruispunt, is ff tijd voor keuzes voor mijn toekomst.
Vandaar ook de titel tja,.. en dan..., het alsmaar doorgaan is goed en maakt ook dat je uiteindelijk op een punt komt maar voor nu moet ik ff op het kaartje "het fasinerende leventje van Nick" bekijken, om mijn volgende checkpoint vast te stellen op mijn weg naar God..

Spreek jullie later,

Fire

Zou ík Hem herkennen?....

2007-08-15T04:31:00.000-07:00

Op elk festival zo'n beetje heb je seminars van het befaamde "Gods stem verstaan", iedereen hier weet dat dat niet altijd een heel erg sterk punt van mij is geweest.

Daarom dat ik laatst ff verzonken in gedachte zat na te denken over hét moment dat Jezus terugkomt. Ik ben geen afgestudeerde theoloog ten aanzien van de bijbel, maar dat lijkt me ook niet nodig om erover na te denken..

Sinds Freedom Fire Holland 3 zijn er een hoop dingen waar ik gewoon maling aan heb, of te wel stappen die ik wel neem ook al ben ik er bang of huiverig voor.
Deze stappen maken mijn leven absoluut niet makkelijker, maar het gekke is dat dat juist "goed" voelt. Niet meer de makkelijke wegen nemen.
Er zijn dingen in het afgelopen jaar tegen me gezegd of over me uitgesproken waarvan ik toen zoiets had van "ja tuurlijk,...wat jij wil joh.."
Deze dingen beginnen steeds meer en meer op hun plek te vallen, ik krijg bevestigingen op de dingen waar ik over denk, zonder dat ik het er over heb met mensen.

Ik ben nogal koppig ten aanzien van hoe ik dingen doe, en denken is iets wat ik graag alleen doe. situaties analyseren net zo..

Zo ook met hetgeen waar ik toen aan dacht,... zou ik Hem herkennen als Hij komt..?"
Matt: 24;24" Want er zullen valse messiassen en valse profeten komen, die indrukwekkende tekenen en wonderen zullen verrichten om ook Gods uitverkorende zo mogelijk te misleiden."
Dit is geen misschien of een situatie waarin we niet zullen komen, dit GAAT gebeuren.

Maar we kunnen daarin toch vertrouwen op de bescherming van God, zou je denken.
Ik geloof zeker van wel, God zal ons beschermen...maar stom als wij mensen zijn stappen wij vaak buiten deze bescherming.
En daar bij komt ook nogeens om de hoek kijken dat de duisternis een specialist is in bedriegen en manipulatie en.... "Die valse profeten komen uit de wereld voort. Daarom spreken zij de taal van de wereld en luistert de wereld naar hen."
Wederom geen misschien, de wereld zal naar hen luisteren.

Deze mensen (valse profeten) zullen dus in ons midden staan, ze spreken onze taal ... en ze weten donders goed hoe ze ons kunnen overhalen.

Denk dat God daarom ook vaak aangeeft dat we niet in de wereld moeten leven, maar erop...

Een aantal van jullie weten van de dingen die er over me zijn uitgesproken en op welke manier ik daar nu mee bezig ben, en ook waar ik nog aan twijfel of het wel voor mij is..
1 daarvan is dat ik leiding zal gaan geven aan strijders van God, zat er aan te denken terwijl ik samen met Kitt in de auto zat en het er met hem over had. Op de achtergrond had ik een gebrande cd met allerlei muziek opstaan.
We waren al een tijdje aan het praten, en op een gegeven moment dacht ik "nouja,.. als het komt dan komt het wel.."
Op dat moment klonken de woorden "...... a Fire gose before Him and concumes His fo's on every side..." ;) cool...(ps 97:3 trouwens)

De vrienden die ik nu in mijn leven heb zijn anders dan alle vrienden die ik ooit gehad heb, velen ken ik van sosuVeiligheid.
De bijbeltekst van het eerste jaar dat ik meewerkte was deze:

"Als helden rennen zij, als krijgslieden beklimmen zij de muur, en zij gaan voort, ieder op zijn eigen wegen; zij lopen niet door elkander heen, en de een verdringt de ander niet; iedere strijder gaat zijn eigen weg, en tussen de wapens door dringen zij voort; zij laten geen bres in hun rijen ontstaan.
Zij stormen op de stad aan; zij rennen op de muur; zij klimmen in de huizen; zij komen door de vensters als een dief. Voor hun aangezicht siddert de aarde, beeft de hemel; de zon en de maan worden zwart en de sterren trekken haar glans in. En de HERE verheft zijn stem voor zijn strijdmacht heen, want zijn leger is zeer talrijk; want machtig is (het leger) dat zijn woord volbrengt; want groot is de dag des HEREN en zeer geducht! Wie zal hem verdragen?"

Iedere strijder gaat zijn/haar eigen weg,....ik dus ook...
En ookal zullen valse profeten spreken in deze wereld met woorden die we begrijpen, en ookal zullen het er velen zijn, wij zullen niet wankelen... want God is met ons "al de dagen van ons leven, totdat Hij komt"..

Fire

Ballen tonen....

2007-08-06T01:23:00.000-07:00

uhm, een weekend die me nog een aardig tijdje zal heugen.

God is nogal bezig de laatste tijd, of eigenlijk merk ik de laatste tijd pas dat God bezig is in mn leventje..
Een zeer apart persoon die weet dat ik het over diegene heb gaf me een bijbeltekst,... om niet na te denken over het al dan niet doen van wat God van me vraagt.
Deze persoon gebruikte daarbij het voorbeeld van Jezus op het meer midden in de storm en Hij vraagt 1 van de disipelen om bij Hem te komen op het water.

"Bij twijfel zak je weg, bij geloof zul je wandelen op water."

Het niet denken maar doen bleek deze week wel weer uit de dingen die op mijn pad kwamen.
Het helpen bij een jeugdkamp van Kitt, geweldig kunnen helpen om een gezellige tijd te hebben met die kids.
De zeer korte nacht van twee uurtjes slaap, om vervolgens naar ede af te reizen om daar bij de ouders van een vriendin van me te helpen bij het verbouwen van hun nieuwe woning.
Ik was er iets eerder dan haar vader, op zicht niks bijzonders ofzo, maar hij vond het bewonderingswaardig omdat ik overal mee hielp, en dan ook nog eens overal als eerste aan de gang wil gaan,.. like i said nothing special...
Aan het eind van de dag was ik echt zo brak als een natte hond in de zon, we trokken de deur achter ons dicht en waren voornemens om weg te gaan, toen we tot de ontdekking kwamen dat we de deur niet meer op slot of los kregen..
Er was totaal geen mogelijkheid om binnen te komen, achterdeuren zaten op slot de ramen boven zaten ook dicht, behalve 1 klein zolder raam aan de voorzijde van het huis,...
Ik zat te denken hoe ik daar zou kunnen komen,..
Uiteindelijk ben ik aan de achterkant van de woning langs de regenpijp en twee dakgoten naar boven geklommen, ben over de nok heen geklommen, en toen kreeg ik last van hoogtevrees,..9 meter is best een eind,...
We hebben toen een touw beneden vastgebonden en die over de nok heen getrokken, daarlangs kon ik me toen laten zakken en toen heb ik het raampje op gemaakt en ben ik naar binnen geklommen, was wel een goede training! en nog spannend ook...
s'avonds nog met een paar hele goede vriendinnen/ex huisgenoten gezellig samen gezeten.
En de volgende dag heb ik iets gedaan, wat ik mezelf nog niet had zien doen voorlopig,...
Ik ben naar de kerk gegaan waar ik zat toen ik nog in ede woonde,.. de kerk waar mn ex ook nog kerk,.. had niet echt de behoefte haar te zien, weet ik stomme gedachte maar toch ff mijn gedachte,..
Ik heb ongeveer een kwartier in de auto voor de kerk gezeten en me zelf wel zovaak uitgemaakt van bangepoeperd dat ik boos werd op mezelf, toen ben ik uitgestapt en ben de dienst binnengegaan..
Uiteindelijk zat ik achter haar, en heb ik me prima vermaakt, was heel leuk om al mn oude jeugdgenoten weer ff te zien!
Dezelfde persoon die me ook die bijbeltekst gaf heeft me er ook vaak op gewezen dat ik door moet gaan en niet steeds moet luisteren naar mijn eigen "ik" het verleden heeft daar nogal wat deuken in getrapt, maar dat hoeft niet de reden te zijn dat ik overal bang voor hoef te zijn.
Ik geloof dat de duivel die angsten ook gebruikt om me bij bepaalde mensen weg te houden, en dat hij me via die weg ook boos houdt, en door dan juist die stappen te nemen om je over je angsten heen te zetten, ontwapen je hem..

Ik was en ben nogsteeds bang voor bepaalde situaties omdat ik gewoon niet weet hoe ik zal reageren,... maar ik zal die situaties toch moeten doorgaan om tot mijn doel te komen.

"Bang zijn is niet erg, als je maar de ballen heb om je angsten de kop te bieden,... en dat hoef je niet alleen te doen,.."

Spreek jullie later mensen,

Fire

Van alles...

2007-07-29T15:01:00.000-07:00

Het leven:

"Een lange lange weg naar boven zonder ademmomenten.."

Kan iemand mij misschien eens uitleggen waarom het zo moeilijk is om haar te vinden?
Mijn vrouw, mijn meisje....
Ik zoek niet, dat kan een reden zijn, maar als het goed is hoef ik niet te zoeken.. dat zou namelijk betekenen dat ik weet waar ik naar zoek,..
Ik weet niks, ik had een beeld van wat en wie mijn vrouw zou zijn, verkeerd beeld...

Laatste tijd vragen steeds meer mensen zich af of ik wel weer bereikt wil worden in mijn hart door een vrouw, nee... nu niet
Ik leer nieuwe mensen kennen, elke dag opnieuw... oude vrienden staan standvastig.
"dus je sluit het bewust af? " Ja, ik sluit me er bewust van af.
"waarom ga je dan toch zo openlijk om met vrouwen?" Openlijk?, je bedoelt gezellig?
Ik heb geen hekel aan vrouwen, ik heb geen vertrouwen in een relatie nu...
Wat ik geloof is dat als er geen 100% vertrouwen in een relatie is dat het geen goede relatie is.
Er zijn nu mensen die ik vertrouw, mensen waarop ik kan bouwen als het nodig is,.. en die irritant aanwezig zijn als je ze niet nodig hebt ;)
Dat openlijke waar ik net een vraag over schreef, .. er zijn nogal wat mensen die vinden dat ik een charmeur of player ben, ... weet niet is deels waar denk ik, ik hou van gezelligheid en kan ook nogal zelfvertrouwt en spontaan uit de hoek komen.
Helaas heeft dit soms ook de verkeerde invloed, dat ik gevoelens oproep die ik niet wil oproepen...
En vaak krijg je dan zo'n gek moment,... dan moet je ff uitleggen dat je dat zo niet had bedoelt,..
Maar dat is dan toch niet perse mijn schuld,...??
Of moet ik me misschien weer terugtrekken, geen contact meer met vrouwen zoeken of hebben,...??
Het is serieus een paar keer door mn hoofd gegaan deze laatste,..

Iets wat laatst ook op een conferentie werd gezegd, komt voor mij aardig uit,.. de vijand hoeft niks te doen om een christen te doen vallen, dat doen zijn mede-"christenen" wel...

Op deze conferentie zijn er ook dingen over mij uitgesproken, 1 daarvan dat ik vooral moest blijven zeggen wat ik denk.... en dat was ook zeker iets waar ik mee door blijf gaan,..

Spreek jullie later weer,

Fire

Principes...

2007-07-09T02:19:00.000-07:00

Zat laatst te denken,... komt wel eens voor
Ben er de laatste tijd nogal mee bezig hoe mensen reageren
en vooral waarom mensen reageren op de manier waarop ze reageren..
Deels zijn het de dingen die je al hebt kunnen lezen hieronder, let wel.. dit zijn mijn meningen en gedachtes..

Principes zijn als het ware richtlijnen voor je leven, dingen die je als doelen en als richting hebt..
Geen sex voor het huwelijk is een principe,.. geen norm (helaas)
Normen en waarden is iets waar we het steeds vaker over hebben in Nederland, "de jeugd van tegenwoordig" groeit op met andere normen en waarden dan onze ouders en onze opa's en oma's,.. is dat slecht of is dat logisch..
De wereld veranderd constant, waarschijnlijk zeiden de opa's en oma's van onze opa's en oma's dat ook al...
Die verandering is goed in de zin van vooruitgang,..
Maar op het persoonlijke gebied, op het sociale vlak en mede ook op communicatief vlak worden jongeren van tegenwoordig heel anders opgevoed en reageren ze ook anders en vaak aggressiever op situaties, ...
Als kinderen van 11 met alcoholvergiftigingen worden opgenomen in ziekenhuizen, vind ik dat persoonlijk niet kunnen...dat is mijn norm.. kids drinken pas vanaf 16 jaar...
En dat ik niet drinnk als ik nog moet rijden is een principe,..

In het bedrijfsleven worden normen steeds scherper gesteld, ook op personeel...
Dat terwijl de normen voor het "normaal" doen in het leven juist vervagen,..

Wanneer ben je een man of vrouw van principes?
Iedereen heeft geloof ik principes, en iedereen heeft denk ik weleens gezegd

"in principe ......."

Hierbij stel je dus dat een principe nooit vaststaat en dat je wel open staat om dat principe aan de kant te zetten...
Principes zijn aardig vaag vind ik,.. komt denk ik ook door het feit dat ik meerdere mensen heb meegemaakt die er een gewoonte van maken principes te breken of te buigen..

Je hebt niet zomaar principes, mensen,..
Ga ff bij je zelf na waarop je ze baseert,.. en vind je dat de goede redenen...hou ze dan vast...

Mensjes spreek jullie later,

Pinball

Toekomstbeeld,..

2007-07-02T03:07:00.000-07:00

Een beeld van waar je naar toe wilt groeien,..
Of dat nou op basis van een to-do-list gebeurt of op een andere manier,..
Ergens denk ik dat "wij" nederlanders wel allemaal een aantal dingen overeen hebben, mede door het feit dat het gewoon menselijk is om daar naar te verlangen.
Het huisjeboompjebeestje, of huisje met witte hekje enzovoor...

Gelukkig is het maar een beeld en geen vast gegeven waar je heen wilt groeien,.. "wilt" groeien.. er is dus een keuze om ergens heen te groeien.
Het stereotypevooraanindekerk-antwoord is:"ik wil naar Jezus toegroeien" of "God is mijn toekomstbeeld!"...

Niet de mijne,...

God is mijn eindbestemming, ga ik de pijp uit dan hoop ik bij Hem te mogen blijven voor eeuwig, tuurlijk.. maar om God als mijn toekomstbeeld te hebben, kijk ik dus alleen maar uit naar het moment dat ik bij Hem zal zijn.. terwijl ik hier op aarde nog genoeg dingen vóór God kan doen,..(Hij via mij)..

Een toekomstbeeld kan nogal eens veranderen, als klein joch wilde ik timmerman worden, nu als joch van 23 geef ik leiding aan o.a. timmermannen.
Op de basisschool had ik een beste vriend, waarmee ik de hele wereld aan zou kunnen, dacht ik toen, we zouden voor altijd vrienden blijven,...nu ik dit schrijf moet ik nadenken over hoe ie ookal weer heet...
Een toekomstbeeld staat niet vast, je kan er iets aan doen.. besluiten nemen en voroal doorgaan... don't give up als het ff tegenzit (ook als het lang tegen zit)..

Heb je dromen,..leef je droom!
Vaak is de enige die in de weg staat je eigenbeeld (ego)
En bij deze twee zinnen kan ik met CAPS LOCK mijn naam er voor schrijven...

Leef het leven mensen,
Ik maakte stomme keuzes en ging achter een verkeerd beeld aan.
Het verleden is geweest, ik trek er lering uit en ga door in de toekomst!

"second star to the right and straight on to morning"

Pinball

Gods wil...

2007-06-18T01:38:00.000-07:00

Iets wat mijn leventje nogal bezighoud de afgelopen half jaar is de vraag: “wat is Gods wil in mijn leven?”
Voor een deel gericht op mijn eigen leven, maar in delen ook in de levens van mensen om me heen.
Het worden “zoals God je bedoelt heeft” …
Jezelf weer worden, jezelf zijn… en wat nou als God je anders zou willen zien dan de “jezelf” die ik(je) nu ben…
Waar moet ik dan heen groeien,.. achter God aan..lijkt me logisch, het oude laten voor het oude en doorgaan voor het nieuwe..
Nieuw als in een betere ik,.. maar ik voel me nu lekker in m’n velletje zitten, zou ik dan nog steeds moeten veranderen?
Waarop baseren de mensen om je heen of je jezelf bent of in welke richting je nog zou moeten groeien,.. waar halen die mensen dat inzicht vandaan…?

Enkel de schaduw van onze Heer is ons al te veel van zijn glorie…,.. de volheid van Zijn glorie zouden wij niet eens kúnnen bevatten, noch kunnen we die doorgronden..
En toch zijn er mensen die het beeld van God over een bepaald persoon kunnen verklaren, mijn eerste gedachte daarbij is dan vaak dat het de gedachte of de wens van diegene is over hoe hij/zij diegene graag zou zien,..

Waar ligt het verschil,.. wanneer geef je werkelijk een beeld van God door, en wanneer zeg je in mooie woorden jou verwachtingen van een ander onder het mom van “God beeld/wil”
“ja, maar ik ervaar dat…” .. hoe kan ik nou weten of dit blabla is een gericht woord van God..
Op een CATweekend werden er een aantal beelden en gebeden uitgesproken, ik twijfel er totaal niet aan waar die vandaan kwamen,. Bij God vandaan..
Maar dat gevoel krijg ik niet heel vaak bij anderen, sta ik er niet voor open? Geen idee, misschien wel, misschien niet..
Had laatst een discussie met een maat van me over de menselijke drang om gelijkdenkende om zich heen te verzamelen, een kudde..
Iedereen doet dit, niemand uitgesloten, het is een menselijke trek waarvan ik zelf verwacht dat niemand er totaal zonder kan.
Met sommige mensen heb je gewoon een “klik” misschien over levensopvattingen of een voetbalploeg..
Een gemeenschappelijke mening die ik met deze maat van me deel is het feit dat diversiteit soms juist ongelofelijk verhelderend kan werken.,.. nieuwe ideeën, nieuwe inzichten..

In het oude Israël had je ook allerlei groepen mensen “volkeren”, waaronder de levieten de happy-klappies van de oudheid, zij die de muzikale dienst van aanbidding verzorgde voor onze Heer.
Allemaal mensen die geroepen tot de dienst van God dit onderdeel voor hun rekening name,.. maar er zullen vast wel a-muzikale personen tussen zitten,..lijkt me dat deze personen dan een ander deel van de dienst voor hun rekening name,.. zelfde doel, andere weg…

Bedenk dat de diversiteit binnen een groep niet erg is, dat het juist wel eens beter kan zijn als mensen anders denken dan je…
Bedenk voordat je iets zegt over je beeld van een ander of het jou beeld is of die van God…

Spreek jullie later,

Pinball

“Non-verbale communicatie…”

2007-06-15T06:01:00.000-07:00

iets laten merken zonder woorden,..
“sprekende ogen”,.. lichaamstaal…
een blik, een houding..

Mannen gebruiken in hun taal een kleine 80% non-verbale, vergeleken tot de dames die 90% van hun communicatie non-verbaal doen,..(tenminste volgens een onderzoek op nu.nl..)

Het lastige is dat de ander die non-verbale comm weer voor zichzelf moet omzetten en er de boodschap uit moet halen die de ander bedoeld.
Nu is dat binnen een vriendengroep iets minder van belang dan tussen een stelletje..
Juist binnen een relatie zijn de kleinste dingen allang besproken voordat er woorden over vallen.
Ik denk dat juist als je in gedachte bezig bent met een vraagstuk dat je lichaam zich ernaar gedragen, je gaat je terughoudend opstellen of je lacht meer, je houding kan vrolijk worden omdat de gedachte je blij maakt, of als je serieus over een vraagstuk nadenkt en over een keuze die je hierin moet maken dan kan je afwezig zijn..
Nou zijn dit vrij duidelijke situaties met een duidelijke oorzaak, maar er zijn er zo nog legio die we zelf niet eens doorhebben,..
Let maar eens op de mensen om je heen en probeer eens te bedenken in wat voor gedachtestaat ze zitten.

Vaak wordt non-verbaal nog eens versterkt door emoties, of juist dat emoties de non-verbaal inzet..
Het lastige voor de andere partij is dat ze vaak niet weten hoe ze op die tekens moeten reageren,..geldt denk ik voor iedereen..

Volgens sommige heb ik een sprekend gezicht, helaas weet ik zelf als geen ander dat mijn gezicht soms dingen zegt die mijn mond niet wil zeggen.
Een masker waar ik het laatst over had, kan op die manier je gevoel voor een ander verhullen..
Soms is dat maar goed ook…

In woorden kan je geschreven geen gevoel leggen, maar je kan wel gevoel in gesproken woorden leggen..
In deze “moderne” tijd, van msn en sms, mms, rsi, en wappen, iedereen heeft ondertussen een adres dat begint met www. …
Juist daarin komen vaak de zinnen anders over dan dat je ze bedoelt, je kan je makkelijk mooi voordoen.. de ander ziet toch niet je non-verbaal…
En daar komt dan weer die oude bekende om de hoek kijken: Vertrouwen….

Wie o wie, is te vertrouwen… en waarop is dat gebaseerd,.. Gevoel of Keuze…. ;)

Een gedachte,

Pinball

Keuze,....

2007-05-30T00:07:00.000-07:00

Nog zo iets als gevoel, maar net ff anders..
Keuzes,.. de besluiten die we maken.
Soms goed overdachte keuzes,..
Soms de verkeerde overhaaste keuzes,..

Diegene die we geworden zijn in dit leven, of waar we naar toe groeien wordt voor het grootste gedeelte bepaald door de keuzes die we zelf maken,..
Het overige gedeelte wordt bepaald door de keuzes die anderen maken welke invloed hebben op ons leven.
Volgens de bijbel doen we het al een tijdje: Keuzes maken..
Gen.1: Eten we wel of niet van de boom.. ;)
En zo staat de bijbel echt nog vol met menselijke keuzes die de personen ook die geroepen waren tot God moesten maken.
Één hele coole is diegene die Jezus zelf voor ons maakte: “Ja, om hun te redden ga Ik de weg.”

“Overwinning is een keuze, verliezen is opgeven van hetgeen je kon behouden.”

Het “vervelende”(understatement) aan keuzes maken is het feit dat je bij een wel overdachte keuze alle feiten objectief moeten beoordelen.
Dat je vooraf nadenkt over de consequenties die de keuze voor jou en voor anderen heeft, vooral die laatste is een lastige, want feitelijk bepaal je nu een deeltje van het leven van de ander… kan goed zijn maar kan ook nadelige gevolgen voor diegene hebben,.. (overleggen helpt).
Helaas is het maken van een keuze niet altijd terug te brengen naar de simpele “ja of nee”,.. de zwart of wit keuze..

Soms,…komt wel eens voor dat…

Een keuze meer lijkt op het moment dat je midden in een tornado staat, “in the eye of the storm” met dus niks dan geraas om je heen, en je weet dat als je een stap zet .. maakt niet uit welke kant op, maar dan sta je plots midden in het geraas.
En net als bij gevoel, soms moet je gewoon de stap nemen, het besluit nemen om “het wel te zien”..

God schreef Zelf, “geloof in Mij en Ik breng je op plekken waar je niet zou willen zijn,..”
Hierin geeft dus alvast aan dat het soms juist de juiste keuze is om te “lijden”,.. tis namelijk nogal menselijk om altijd de weg te kiezen die het meest plezierig is,.. zou ik ook doen..

Soms zou ik willen dat je ook je gedachten op basis van een keuze “ff” uit kon zetten,..lekker rustig…

Hey lui, laat je niet leiden door de angsten voor de consequentie, maar maak de juiste keuze,.. en zoals ik al zei dat is niet altijd de meest plezierige..

Spreek jullie later weer,

Pinball

Het gevoel van...

2007-05-15T07:26:00.001-07:00

een mens,
Gevoel is apart, Gevoel is vaak vreemd.
Gevoel kan sturing geven, soms ook de verkeerde kant op.
Gevoel beschermt je, houdt je waakzaam..

De gedachte alleen al aan een bepaalde ervaring vroeger is al meer dan genoeg om je tien keer achter je oren te krabben en nog eens te bekijken of je wel de juiste weg gaat...
Soms moeten we ervoor kiezen om tegen ons gevoel in te gaan, tegen ons vertrouwde beeld van de wereld en uit te stappen in geloof..

Een hele tijd geleden heb ik eens gezegd en geschreven, liever de keiharde waarheid dan een alles verslindende leugen... dat ik dat zei was punt 1 een keuze, en punt 2 een gevoel..
deze zin doet pijn, zeker weten.. maar als je je eraan houdt wordt je alleen maar sterker en meer ervaren in de dingen die je doet.

Een masker,.. nee wacht,.. Mijn masker...
Ik ga niet verkondigen dat ik het een schande vind als mensen zich anders voordoen dan dat ze zijn,.. ik spreek uit ervaring als ik zeg dat het je een hoop zelfvertrouwen oplevert als je je zelfvertrouwend over kunt laten komen.
Tis vreemd, maar tegelijk ook veilig... doordat je niet jezelf geeft, heeft de wereld ook minder kans je ongelovelijk veel pijn te doen..
Maar draai die vraag eens om, doe ik de ander pijn door niet mezelf te zijn...?

Laatst kreeg ik een smsje van iemand, "zal ik eerlijk zijn?", mijn allereerste gedachte was: "cool, eindelijk iemand die het begrijpt"
In groepen ben ik wie ik ben, met en zonder masker, 1 op 1 ben ik mezelf, het wisselpunt is de situatie... hoe dichtbij komt iemand op mijn persoonlijke vlak en in hoeverre vertrouw ik diegene op dat gebied... (mijn persoonlijke vlak ziet nu ongeveer uit als de oppervlakte van de maan...)(luna)
Trek ik me dingen te snel te persoonlijk aan,.. ja
Waarom hecht ik zoveel waarde aan hou mensen op me reageren,.. vroeger wel gepest maar volgens mij heeft dat er niks mee te maken(te makkelijke smoes..)
Iets wat ik uit recentelijke ervaringen heb geleerd is wel om gewoon domweg het eerlijke antwoord terug te geven,...
klinkt logisch hé?, ga maar eens bij jezelf na hoevaak je dingen in een mooi zonnetje zet maar het uiteindelijk nog steeds bagger is.....
Ben vaak bestempeld als gevoelsmens, zal wel.. ik geniet als de rest ook geniet, zijn mensen boos op me of gaan er roddels over me de ronde, dan pak ik ze vrij snel aan... soms ook niet trouwens en dan kan ik mezelf wel slaan..

De trainingen van de laatste tijd zijn veelal trainingen van verstand op nul en gaan met die banaan, nu is "nul" niet zo heel ver voor mij en geeft het me dus de tijd en de ruimte om na te denken,(stomme opmerking tussendoor: als je je gedachte ergens anders op zet dan de pijn in je spieren ga je veel veel verder dan anders...)... na te denken over wie ik ben,.. wie ik echt ben..
Wanneer ben je eigenlijk wéér jezelf?, waarop worden zulke dingen gebaseerd...
De persoon die je bent ben je geworden door je leven heen, als ik als indiaan was opgevoed stond ik nu met een pijl en boog op toeristen te schieten....
Was ik geboren in afganistan, wie weet misschien was ik dan wel zelfmoordterrorist...
Rustig maar ik ben blij dat ik gewoon texelaar ben en af en toe een beetje maf ben,...
Een opmerking die ik vaak heb gehoord vind ik best apart: "je moet worden zoals God je bedoelt heeft"... mijn logisch vraag is dan "hoe heeft God mij dan bedoelt".
Sommige mensen praten echt alsof ze een directe lijn met God hebben, terwijl ik keer op keer in de wacht wordt gezet door de respectioniste aan de hemelpoort.. (stom geintje maar je begrijpt wat ik bedoel.)

Vroeger..., zucht ik word oud..
Vroeger wist ik zeker wat God met me wilde doen in het leven..., nog niet echt veel van gemerkt en misschien was ik het wel zelf die het zei...
Ik wil God dienen in alles wat ik doen zal, alleen ik heb geen richting. ik heb veel met kids en bouwen en de meest logische beredenering zou zijn dat ik voor een organisatie kinderdorpen ga bouwen.
Heb het vaak in mijn gedachte gehad, en het komt er denk ik ook nog wel van, alleen moet ik God meer de ruimte geven om die stap te maken.
En daarin komt dan weer de onzekerheid in naar boven, mijn toekomst staat op dit moment meer dan wankel, mentaal ben ik wel weer op kracht en fysiek is dat nooit een probleem geweest maar het feit dat ik het gewoon niet weet is voor mij ook een hele goede reden om bepaalde stappen nu niet te nemen.

mmm, is best een stukje geworden.
Voelt ergens wel goed om het van me borst te hebben.

Ik ben hierover gaan nadenken na een openhartig msngesprek met ons allerbekende sjors.. Bedankt!

ok mensen tot schrijvens

Pinball

En weer in de lucht...

2007-04-08T12:24:00.000-07:00

lucht, open ruimtes..
Veel gebeurt, veel gepraat.. weinig gebeden...

Geen ruzie met God, maar wel een onderonsje met Hem.
Veel nagedacht, gek genoeg ging dat alsof ik het al jaren deed.

Mensen/christenen bidden minder als het slechter gaat, gek want juist dan wil God dicht bij je zijn. Heel apart maar ik hoefde Hem niet in de buurt, en toch bleef 'Ie..
Nu achteraf ben ik daar blij om... (met de nadruk op "nu")

Naar aanleiding van mijn vorige post:
Kreeg nogal wat reacties daarop, sommige via het blog maar vele via de mail of via de foon.
Toen ik hem schreef was dat met de intentie om een hoofdstuk af te sluiten in mijn leven.
Wat ik toen zelf nog niet wist was dat deze post voor mij vele verschillende betekenissen zou krijgen. De een wat positiever dan de ander.
In ieder geval bedankt voor alle reacties mensen, heeft me veel goed gedaan.

Na afloop van een beveiligingsopdracht van laatst kreeg ik een zin te horen die ik nog veel ga gebruiken en die voor mij heel veel betekenis heeft, juist ook op het moment dat het gezegd werd.

"you just don't know how much good you've done"

Deze afgelopen "stilte" periode heeft mijn beeld van "vrienden" nogal veranderd.
veel van de vriendschappen zijn dieper geworden, andere helaas niet..(en ja dat betreur ik echt)
God heeft veel vrienden van me gebruikt om toch contact met me te houden, en deze vrienden hebben me op meer manieren dan ze ooit zullen weten geholpen om dingen los te laten en vooral om door te gaan,..

Doorgaan, altijd maar doorgaan,
of is het soms niet beter om op te geven,
toe te geven aan de gebeurtenis die "leven" heet.

Dit schrijf ik liggend op het piertje halverwege veld Bravo.
Weer een jaar voorbij en ook bijna weer een festival voorbij.
Velen vragen zich af of leden van CAT wel iets mee krijgen van het fest.
Het antwoord is een overduidelijke: JA

Waarom dat mijn blog de afgelopen 4-5 maanden niet is geupdate is voor mij heel simpel.
Op mijn blog hoop ik telkens iets van mijn beeld op de wereld te geven.
En om heel eerlijk te zijn heb ik pas sinds 2 maanden echt weer het idee dat het ook daadwerkelijk een wereld van mij zou zijn.
Een groot aantal van mijn lezers heeft me al weer gezien en gesproken en voor diegene die zich aangesproken voelen, : Bedankt

God heeft nogal wat nieuwe dingen voor me in petto en ik zal reikhalsend uitkijken naar wat die dingen zijn,...

Voor nu,

Pinball back on air

time..

2006-11-18T13:10:00.000-08:00

this is not farewell..

but it is goodbye..

Thanks everybody, it has bin an honour to have served with you.

This is Pinball signing off.

Your's in God

Pinball

Day of Days

2006-11-08T12:44:00.000-08:00

"That night I toke the time to thank God for seeing me through that day of days.
And prayed I who'd make it through D+1..

And if, somehow I'd manage to make it home again,
I promised God and myself that I who'd find a quiet peace of land someplace..

and life the rest of my life in peace..."

signed.

Major D. Winters Easy com. 506 airborne div.

Sosu 2006...

2006-05-08T04:43:00.000-07:00

Het broeit..
Het groeit..
Het gevoel is er al een paar weken,... bijna!!

Je spreekt er steeds meer en meer mensen over...

Beveiliging van Sosu, wat is daar nou over te zeggen,...?
Er zijn meerdere journalisten op het terrein geweest, wat zouden zij er van schrijven als ze een tijdje mee zouden lopen in het beveiligingstraject van Sosu?

Ik heb wel een aantal suggesties.
Ik heb dit jaar namelijk vele van jullie veel beter leren kennen, echt wat een mega groep..
Voor mij natuurlijk het eerste al op de CP, dit jaar als Ass. hoofd(butthead)CP..
Onderleiding van Marcel, de grootste knuffel die nergens te koop is of te maken is..marcel is gewoon Cool. hou van je gozer!
Tja en iedereen op de CP heeft CP gemaakt wat CP was, .. een dienend onderdeel van de organisatie en daarbij wil ik dan ook iedereen noemen:
Ronald, goude gast.. weet er geen ander woord voor gast, echt wat een inzet.. volgend jaar is er zeker een plekje voor jou op de CP.
Benjamin, blijf je een schatje vinden.. al heb ik dit jaar je op een hele ander manier (serieuse) leren kennen. thanks bro, je weet mijn visie op jou en de CP.
Johanna Marie, was even wennen, maar dwars door alles heen bleef je standvastig en enthousiast je werk doen.
Frans, tja frans wij twee zijn het levend bewijs dat er ook miscommunicatie 'op de CP kan optreden,.. na een goed gesprek bewezen we ook dat de CP alles weer op orde krijgt!
Paul, was al een vriend van me voor sosu en nu is dat alleen maar sterker geworden, toen ik hem vroeg voor CP dacht ik al dat vind ie vast gaaf... en daar bleek ik gelijk in te hebben.. hij ontpopte zich tot een hart en nieren CPer.. Wanneer Ellen weer terug is kunnen jullie je samen in zetten voor sosu, ga ik ook weer met El doen!!

Over de andere teams kan iemand van de CP natuurlijk aardig meepraten omdat we 24 uur per dag 6 of 7 kanalen uitluisteren.
Van buiten naar binnen werkende:
VV, wat een ploeg ... vreemd voor mensen die zover uit elkaar staan(letterlijk) dat die toch zo close zijn in zo'n groep... ik denk dat ze juist voor mensen zoals VV een naam hebben verzonnen omdat al het andere de lading niet dekt.. VV = een Team.
O&T, blijf het een apart zooitje vinden, en ik ben niet bevooroordeeld omdat mijn meisje daar bij zat. Altijd lol, altijd een glimlach... altijd O&T...
Jammer voor Zaza, was ze eindelijk HOT gaat ze plot uhm plat ;)
1 van de teamleiders van dit jaar was voor mij toch wel een verrassing, deze wist zijn team te motiveren, op te beuren, en zijn team altijd te voorzien van bijpassende glimlachen.. Jesse you rock dude!
NV, oke als je het over aparte mensen hebt volgens de sosu standaard,.. dan kom je keer op keer bij NV uit.
De gekste gasten midden in de nacht met MAG-lights rond laten lopen om de orde te bewaren....
nee maar serieus dit zijn gasten op wie je kan bouwen. AJ, spyke, bert, goudvis, nocky... love ya guys.

Tja en dan komen we bij een onderdeel dat onder niemand valt,.. is eigenlijk een beetje van alles..
CAT...
Onze katjes, gasten heb jullie dit jaar echt veel beter leren kennen.
Bedankt voor jullie vertrouwen in mij, en in de CP.
Kitty, Doc, Gabbie, Stefan, Boaz, bedankt gozers echt voor alles ik heb getuigen mogen zijn van het feit dat 5 jongemannen van verschillende ouders dichter tot elkander kwamen dan broers..

En dat allemaal onder leiding van Jasper en Jeroen, vreemd dat zulke jochies zo'n beveiliging traject op kunnen zetten.
Jasper, ik heb je niet vaak na sosu nog gesproken, maar weet dat je een ploeg achter je heb staan die er altijd voor je is en er altijd voor je zal zijn... altijd.

Sosu was voor mij vorig jaar de plek waar ik EL ontmoette, dit jaar kan ik zeggen dat ik heel beveiliging heb ontmoet, de liefde voor elkaar is niet te beschrijven met een toetsenbord of een pen..
De connectie is dieper dan vriendschappelijk, we leren onszelf beter kennen door de mensen om ons heen.
Bedankt mensen dat ik dit jaar met jullie mee mocht draaien, bedankt voor alle knuffels gasten..

Graag zijn wij "CP" u volgend jaar weer van dienst,

CP uit..... tot volgend jaar

Pinball

Koorts!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

2006-01-26T06:30:00.000-08:00

NEEEEEEEEEEEEEEEE,........JJJJAAAAAAAAAAAHHHHH

mijn handen tintelen.
als de telefoon gaat knijp ik 'm
bijna aan barrelen.

en

ik maak me zinnen af met .................... "over"........

de koorts begint heel subtiel, maar het groeit vanuit je tenen.
van de gedachte wordt je blij.
je probeert het te onderdrukken maar dan NEEE, JAAH, NEEH, .........JAH en je loopt de rest van de dag te glimlachen.

o ja en je krijgt steeds meer zin in die verdraaide zuidchineesebreedbekgiechelneuskikker...

"CP"

Pinball

Mijn bijna adoptie dochter

2005-07-17T07:08:00.000-07:00

Met vreugde in ons hart delen wij u mede, uit de hand des Here te hebben mogen ontvangen:

Een dochter voor moeder Jans en papa Pin
Een zusje voor Ace
Een nieuw speelkameraadje voor Mozes

Mirjam

Moeder en kind maken het goed, en vader rust tussen 12:00 en 19:00.

Waarom?
Nou eigenlijk heel simpel Sjaak.
Jij begrijpt .... ons..
Jou kenne we uit leggen.... jij begrijpt zonder woorden.
Een knipoog op momenten van bemoediging, en een schouder om ff lekker tegen aan te slaan..
Ook al pestte je me een groot deel van Soul, je was op een gekke manier ook wel heel lief voor een eerstejaars CP'er...

We houden van je meisje en hopen nog lang van te mogen genieten.

papa Pin

Afscheid...

2005-06-29T23:58:00.000-07:00

woensdag 29 juni,
vandaag hebben we Friso ter aarde bestelt..
Ik heb de hele dag vrij genomen van werk, opzich voelde dát al vreemd.
Friso was van huis uit katholiek dus de dienst had een heleboel rituelen,
kaarsjes aansteken, gedachteniskruisje, het besprenkelen van de kist.
Ik zat in een bijzaaltje de dienst te volgen omdat de grote zaal veel te
vol zat, zoveel mensen waren er gekomen, echt een bemoediging voor de ouders en
de familie..
Terwijl ik daar zat zat ik te denken aan die ene avond dat we aan het
darten waren bij mij thuis en dat we een diepgaand discussie/gesprek kregen over
die rituelen.
De conclusie was die avond, hij zeurt niet als ik m'n handen in de lucht
steek en ik zeur niet als hij Maria aanbid.. klinkt heel bot misschien maar dat
is er die avond uitgekomen.
Achteraf gezien is dat misschien toch iets dieper dan het op het eerste
gezicht leek...
Hij accepteerde hoe ik God aanbad, net als dat ik accepteerde hoe hij
God aanbad en dat we vooral elkaar respecteerde in geloof..
Vond de dienst gister echt eervol en bemoedigend, vooral omdat zijn broers
en zus zo'n invloed kregen in de dienst zelf.
Jacco, Friso's broer is net zo oud als ik en mede daarom trok ik eerder met
hem op, pas later met het darten en voetballen leerde ik Friso steeds beter
kennen.

Nagele zal nooit meer dezelfde zijn zonder jou Friso.
7 is het getal van de volheid, toeval dat jij juist dat nummer droeg?
toeval bestaat niet..
Jij was vol van bescheidenheid, trouw, voetbal en God
Vond het tofcoolgaaf en een Eer om je te hebben leren kennen,
Check je later Chef dan maken we ons potje af..

Pin

Garfield

2005-06-27T10:41:00.001-07:00

mijn held Garfield...

Love my, feed my, never leave my..

Pin